ما ایرانیها هیچوقت نمیتونیم مثل خارجیها رکورد دار هوایی مسافت بالا باشیم!!!چرا؟؟؟چون اسکانی که برای حمل کبوتر مسابقه میدن هیچوقت ما ایرانیان نمیتونیم و نمیخواهیم جدی بگیریم.... خارجیها ماشین اسکان کبوترهاشون چنان با کلاس و با امکانات است انگار در هتل 5ستاره به سر میبرن آبخوری، دونه های مختلف ، جای تمیز ، دماسنج تنظیم هوا، و مطمئن بودن از صدمه ندیدن پاهاشان...هر کی کبوترهاش جدا تا درگیری بینشون رخ نده چشم همدیگر رو کور نکنن... داخل ایران بعضی از داوری ها نه توجه آنچنان به هواشناسی دارن نه سلامت کبوتر نه اسکان خوب،،،فقط فکر منفعت و منافه خودشونن فکر اینن زود مسابقه تمام بشه پولشون رو بگیرن...با اسکان دهی ضعیف با راهکش کمتر سود بیشتر و.... خلاصه کار ناشیانه نکنید و کبوتر نازنین و زبون بسته خود را آواره بیابان ها نکنید...ممنون از توجه تون

ولا بلا بخدا با کبوتر نه کاره ای میشی نه پولدار... کبوتر دید دوجانبه داره و بس... ۱.کبوتر سه یا چهار دونه برا زیبایی خونه است منظورم خونه ویلایی ۲.برا سرگرمی پاره وقتی که از سر کار اومدی یعنی شغلی که نیازهای خانواده رو تأمین کنه و روزی حلال باشه...نه مثل گدا گشنه ها منتظر گرفتن کبوتر این و اون باشی معذرت میخوام با کوس کلک بازی کبوتر اشغالت رو بچپونی به یکی... اصلا من نمیدونم آخه کبوتر چه سودی داره که بخاطرش دو یا چهارسال بهترین روزهای عمرت رو طلفش کنی تا یه مقامی در مسابقه بیاری به فرض مقام هم آوردی..فکرشو بکن چقدر جوجه گیری کردی چقدر مریض شدن مردن چقدر جوجه راه خونه رو گم کردن برنگشتن چقدر زرنگ بودن ولی دشمن با تیر زدش چقدر دارو و دونه خریدای چقدر خونه دلی کشیدی آماده مسابقه کردی میبینی کبوترها پر میندازن پرهیزی دارن چقدر بردی راهکش دادی آخر یکی از۵۰تا برات اومد مقام آورد قیمتش چقدر ۵میلیون ...میخوام اینو بگم من ریدم توی این ۵میلیون!!!چرا؟؟؟چون نگهبانیش رو داری دزد بی ذات هر شب سرک توی خونه مریضیش رو داری...دو یا چهار سال عمر نازنینت رو تلف کردی برا۵میلیون برا یه مشت گوشت وپر فانی شونده یعنی هر لحظه امکان داره از دستت بره... پس هوشیار و عاقل باش به زندگیت به یه شغل پر درآمد برس بخدا توی کبوترهیچی نیست گول حرف یه مشت شخص علاف رو نخورید

تجربه نشان داده اگه یکی از کبوترها جواب داده و یک جفت براش بیاری ولی جواب نداده در مسابقه و از سر و هیکل و تیپ پلاکی اصلی بازم احتمال ۵۰٪ که جوجه اش باهوش باشه ...اگه میخوای ۱۰۰٪ اطمینان حاصل کنی از جوجه باهوش حتما نر و ماده باید جواب داده باشه اینجوری خیالت راحته که وقتت و هزینه رو تلف نکردی...هیچوقت تخم نخر که بزاری زیر پای کبوترهات چون کبوتر مثل ورزش بدنسازی حسوده هیچوقت طرف نمیاد رقیب برا خودش بتراشه...حتی اگه از استان دیگه تخم بیاری

شرطش اینه از اول راهکش تا آخر راهکش برای مسافت بالای۸۰۰ کیلومتر هوایی باید با کامیون برده بشه حتی اگه راهکش آخر ۱۰تا کبوتر بیشتر نباشه...اگه با سواری ببرن و با سرعت بالا رانندگی بشه و داخل قفس غیر استاندارد چه میدونم قفس مرغی ببرن... بهتره اصلا نبری کبوتر رو چون در مسافت بالای۸۰۰کیلومترهوایی کبوتر نازنینت تلف میشه... حالا از ما گفتن از شما نشنیدن فکرشو بکن ما ۱۰ساعت داخل بهترین اتوبوس اسکان سوار میشم یا خواب یا خوردن یا وسط راه از اتوبوس میایم بیرون برا هوا خوری آخر که میرسیم میگم وای کمرم وای سرم باید برم حمام کنم بخوام... تصورش رو بکن کبوتر زبون بسته داخل قفس مرغی صندوق عقب پژو با سرعت۱۰۰ کیلومتر به مدت ۱۰ساعت کبوتر رو هه ی بلند میکنیم میکوبیم زمین کبوتر استفراغ میکنه نه آبی نه غذایی بعد از۱۰ ساعت آزادش میکنیم من نمیدونم این کبوتر در مسافت۱۰۰۰ کیلومتر هوایی با حال خراب و آسمان پر عقاب چه انتظاری باید ازش داشت یعنی خدا وکیلی کبوتری که این مسافت رو با این شرایط در روز دوم خودشو به مقصد برسونه باید طلا گرفتش

آیا توان خرید یک جفت کبوتر مسابقه درجه1را نداری...یا توان مالی داری برای خرید کبوتر چند میلیونی ولی از ریکس کردن ترس داری... من یه راه حل دارم!!!!!! توی بازار ما یک جفت پلاکی خوشتیپ ولی جواب نداده برای جوجه گیری و از ذاتشون اطلاعی نداری بین۸۰تا۱۰۰ تومان است حالا راه حل اینه دوستان یا بچه محل که کبوتر میبره مسیر کوهستان هوایی مسافت بین ۲۰۰تا۳۰۰کیلومتر در سه یا چهار مرحله راهکش داده تأکید میکنم مسیر کوهستان و کبوتر به چشم خودت دیدی که یک جفت نر و ماده در مدت زمان خوب مثلا بین۲تا۴ ساعت خودشو به مقصد رسون اونا رو بخر اون یک جفت از هوش خوبی برخوردارن ولی اگه در مدت زمان دیرتر اومد مفتش گرونه...شما اگه بتونین اونا رو بین ۵۰۰ تا۸۰۰ بخرید ظرر نکردی بهتراز اینه چند میلیون بدین برا یک جفت.... یادتون نره برای مسافت بالا فقط هوش بالا کافی نیست توجه به عضله قوی و بال بلند با پرهای پهن حتما داشته باشید...سینه پهن موقه ای که دوساله شد سینه خوش استیل نمایان میشه زیاد ذهنت رو روی سینه پهن درگیر نکن

رازش اینه که کبوتر سال اول 3ماه قبل از مسابقه پرهاشون رو میچینن تا همه کبوترها یکدست وآماده باشن برا مسابقه ولی این روش از نظر من روش کاملا اشتباهی است میدونین چرا؟؟؟!!!؟؟؟؟؟ چون من یه تجربه بد داشتم ولی این اطلاعات برا شما مفید است رو میگم ...من پر کبوترها رو 3ماه قبل از اینکه راهکش بدم چیدم و هر روز بهتربن شاهدونه و غیره...براشون فراهم میکردم کنار دونه خوب انواع دارو تقویتی بهشون میدادم بعد از دو هفته دیدم کبوترها کم اشتها شدن و سینه هاشون خشک و خشکتر میشد گفتم ای دادبیداد کبوترها از دست رفتن همه نیوکاسل گرفتن زیر نظر دامپزشک با بدبختی خوبشون کردم ...حالا نتیجه گیری آیا میدونین چرا مریض شدن؟؟؟؟؟ علت مریضیشون اینه که داروهای تقویتی موقه ای باید بهشون داد که دو ساعت بال میزنن باید هر روز پر بزن تا عضله سازی بشه ولی من با دادن دارو بی رویه همه معده هاشون تعجب کردن ... خلاصه اصل مطلب... کبوتر رو بزارید سال دوم تا خوب عضله پر کنه و اگه نه کبوتر یکساله ات رو میخوای ببری پرش رو بچین 4ماه قبل از مسابقه اما موقه ای که پرش چیده است دارو تقویتی بهش نده...در غیر اینصورت مثل ماشین که دنده 5 داره حرکت میکنه یکدفعه بزنی دنده عقب کاملا ماشین ریدمال میشه... برو بازم بگو هوشی بد....

اول خوب با مواد شوینده میکروب کش خانه کبوترها رو شستشو کنید بعد که خشک شد با یه مشعل کوچک که به پیکنیک نصب میشه منظورم از مشعل شبیه مشعل ایزوگام کار که باهاش ایزوگام رو حرارت میدن ...حرارت رو تا میتونید نزدیک میخ یا محل خواب کبوتر بگیر تا هم میکروب و هم تخمهای میکروب و تخمهای حشره های موزی از بین برن...این مشعلهای کوچک رو لوله کشها دارن میتونین قرض بگیرید لوله کشها برای حرارت لوله پلیکانها استفاده میکنن....روش دیگه حرارت اگه طبقه بندی با چوب نیست مقداری چوب بزار داخل خونه کبوترها تمام اتاق رو حرارت بده....

از نظر همه ....دلیلش فقط از گرمای بالا است ولی از نظر من وتجربه من میگه بیشتر از حشرات و موجودات موزی زیر پاهاشون که در خاک یا در صندوق چوبی و غیر استاندارد نبودن فاصله لانه از سطح زمین هستش...نشون به این نشون اگه دیده باشید بعضی کبوتربازان خبره لانه کبوترهارو از سبد پلاستیکی دایره ای شکل که زیرش سوراخ سوراخ ریز است و از سطح زمین فاصله داره میزارن... فرق چوب با پلاستیک اینه که حشره لابلای چوب هست و تخمگذاری میکنه ولی پلاستیک این اجازه رو نمیده و بهتره نیم متر لانه از سطح زمین بالا باشه...یه روش برای از بین بردن حشرات داخل زمین است و اونم اینه ار سم مورچه استفاده کنید باید احتیاط کرد بهتره نمناک کنید تا گردش برای شما مشکل ساز نشه...۵تا کاغذهای چسبی که داروخانه میفروشه نزدیک درب بالا پایین ته بچسبانید...گیاهان تازه بودار که میدانید حشره نزدیکشان نمیشود دورور جوجه بزارید مثله آکالیپتوس(درخت بید)

خصوصیات خوب دیگه این لانه اینه که...دوتا تخم جوجه میشه و دلیل دیگه اش اینه که هیچوقت جوجه از لانه دور نمیشه که بر اثر برخورد کبوتران اطراف زخمی یا کشته بشه

لطفا در انتخاب گروه اینکاره دقت لازم رو به عمل بیاورید...چون فرزندان باهوش و خوش غیرتت رو میخوای بسپاری دستش

دادن گندم معمولی اشتباه است بهترین گندم ...گندم دوروم با جو است باید بزاری گرسنه بشن تا جوه ها رو هم بخورن

خوب به عکس نگاه کنید مسافت کوتاه بال از کتف تا وسط بال ۴۰%واز وسط بال تا نوک۶۰% است

مسافت متوسط از کتف تا وسط بال ۵۰% و از وسط تا نوک۵۰% است و مسافت بلندهم ۵۰به۵۰ است ولی با این تفاوت که شاهبالها هم فرمشون و بلندی تفاوت دارن اگه خوب به فلش توجه کنید متوجه میشید ...

متاسفانه خیلی ها در انتخاب بال مسافت بالا دوچار اشتباه و شک و تردید میشن

دلیلش اینه که باید به کبوتر فرصت داد تا رادار پیگمنتهای الکترو مغناطیس روی نوکش که ما پفک می نامیم خوب رشد کنن و فعال بشن تا رایحای بوی میحطهای که راهکش دادین رو خوب حس کنن و بخاطر بسپارن اینطور کبوتر سه امید داره برای پیدا کردن راه مقصد ۱.هوش۲.رادار الکترو مغناطیس روی نوک۳.حس بویایی اینطور راه مسیر رو کمتر اشتباه میره یا زیکزاکی بال نمیزنه به دنبال نشون که باعث بشه کبوتر دیر به مقصد برسه و در نهایت مقام مورد نظر...و دلیل دیگه اینه که بزارید سال اول کبوتر هم سرمای زیاد و گرمای شدید و سیری و گرسنگی رو خوب تجربه کنن...یه دلیل دیگه سال اول تست کنید یعنی ۳۰۰ کیلومتر راهکش بدین تا متوجه بشین کدوم باهوش و در زمان کمتری خودشو به مقصد میرسونه اونوقت یه بار جوجه بگیرید تا به زادگاهش وفادار بشه....